Ongeveer 30% van alle mensen met diabetes heeft problemen met de huid. Dit kan komen door een slechte doorbloeding, zenuwschade of gevoeligheid voor infecties. Stabiele bloedglucosewaarden verkleinen de kans op huidaandoeningen.
Ongeveer 30% van alle mensen met diabetes heeft problemen met de huid. Dit kan komen door een slechte doorbloeding, zenuwschade of gevoeligheid voor infecties. Stabiele bloedglucosewaarden verkleinen de kans op huidaandoeningen. Heb je rare plekjes of vlekjes? Ga naar de huisarts of bespreek het tijdens een controle. Je wordt dan doorgestuurd naar een dermatoloog.
Mensen met diabetes kunnen last hebben van milde tot heel erge jeuk. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Bijvoorbeeld veranderingen aan de huid of schade aan zenuwen door diabetes. Bekijk meer over het ontstaan van jeuk en adviezen > Jeuk bij diabetes.
Mensen met diabetes hebben meer kans op een bacteriële of schimmelinfectie. Een hoge glucosewaarde maakt het makkelijker voor bacteriën en schimmels om te groeien. Daardoor kun je bijvoorbeeld last krijgen van steenpuisten, schimmelnagels of rode, jeukende plekken in huidplooien.
Bij diabetische dermopathie ontstaan er ovale plekjes op de huid. Deze zijn eerst rood en verdikt. Daarna gaan ze schilferen en worden ze lichtbruin. De rode vlekken ontstaan meestal op de scheenbenen en soms ook op onderarmen en dijen. Ze kunnen zomaar ontstaan of na een wondje. Je kunt er niets tegen te doen, maar ze geven meestal geen klachten. Diabetische dermopathie komt voor bij 30 tot 60% van de mensen met diabetes.
Door het spuiten van insuline kunnen spuitplekken ontstaan. Het onderhuids vetweefsel wordt dan aangetast. Het vet kan verdwijnen (lipoatrofie) of het weefsel verdikt (lipohypertrofie). Je kunt lipodystrofie voorkomen door steeds op een andere plek insuline te spuiten. Voor lipoatrofie is een behandeling mogelijk. Dit heet lipofilling. Van een andere plek op je lichaam wordt vet weggehaald en dit wordt op de plek waar het verdwenen is weer geïnjecteerd. Deze behandeling is cosmetisch en wordt dus niet vergoed.
Bij scleroedema diabeticorum is de huid van de nek, schouders en rug verhard. Je kunt je hierdoor minder goed bewegen. Verharding van de huid van de handen en vingers komt ook voor. Vooral mensen met diabetes type 1 hebben last van deze huidaandoening. De verharde huid kan behandeld worden met UVA-1 lichttherapie. Je wordt dan 6 weken lang, 3 keer per week blootgesteld aan dit licht. Deze aandoening komt voor bij 2,5 tot 14% van alle mensen met diabetes.
Deze aandoening begint met roodbruine bultjes. Meestal op de scheenbenen, maar soms ook op armen, gezicht, buik of handen. De bultjes worden groter en kunnen samenvloeien tot een grote plek met een verharde rand. Het midden van de plek ligt lager en wordt steeds dunner. Daar gaat de huid makkelijk open en geneest slecht. Necrobiosis lipoidica is een zeldzame aandoening die vaker voorkomt bij vrouwen. Behandelen kan met:
Bij granuloma annulare ontstaan er rode, wat verhoogde ringen op de huid. Ze komen vooral voor op de handen en soms op de voeten. In de uitgebreide vorm zien we de ringen ook op knieën, oren, ellebogen, buik, borst, rug en nek. Soms geneest het vanzelf en ontstaat er een ringvormig litteken. De behandeling is hetzelfde als bij necrobiosis lipoidica. Bij de uitgebreide vormen kun je medicijnen tegen malaria of lepra krijgen. Vrouwen hebben meer kans op deze aandoening. Het komt vooral voor als je al langer diabetes hebt.
Lees ook over huidklachten bij diabetes type 1 op diabetes.nl
Dit zijn donkere, fluweelachtige plekjes in de oksels, liezen, onder de borsten en soms in de nek. Het komt vaak voor bij overgewicht. Je kunt de plekjes behandelen met een vitamine A-zalf of met salicylzalf. Ook door af te vallen kunnen de klachten verminderen.
Hierbij ontstaan er witte, pigmentloze vlekken. Deze doen niet pijn en jeuken niet. Ze zijn wel extreem gevoelig voor verbranding door de zon. Behandeling met lichttherapie (UVB) is redelijk succesvol.
Huidproblemen door het gebruik van glucosesensoren en insulinepompen komen vaak voor. De problemen zijn per persoon verschillend. Bij de een blijft de sensor niet goed plakken, een ander heeft vooral jeuk bij de infuusplek en een derde krijgt een heftige reactie door het materiaal van de pleister. Het aantal huidproblemen bij mensen met diabetes neemt toe, doordat er steeds meer hulpmiddelen voor op de huid worden gebruikt. Lees meer op: Huidproblemen door hulpmiddelen.
Lees ook over huidklachten op diabetes.nl
Je kunt huidproblemen niet altijd voorkomen. Wel zijn er dingen die helpen om de kans kleiner te maken.
Dermatoloog dr. Thomas Rustemeyer en verpleegkundig specialist kindergeneeskunde Anke Hopman gaan in op de mogelijke huidproblemen die kunnen optreden bij diabetes.
Voluit leven met diabetes. Dat is waar Diabetesvereniging Nederland voor staat. Samen zetten we ons in voor goede zorg en een beter leven voor alle mensen met diabetes.