‘Vrijwilligerswerk is toch een soort bevlogenheid. Je steentje willen bijdragen aan het levensgeluk van een ander.’ Aldus vrijwilligerscoördinator Hans de Rooij (65, diabetes type 2) in ledenmagazine Diabc in 2014. Inmiddels staat hij op het punt om met pensioen te gaan. Hoe kijkt hij terug op 17 jaar Diabetesvereniging Nederland?
‘Vrijwilligerswerk is toch een soort bevlogenheid. Je steentje willen bijdragen aan het levensgeluk van een ander.’ Aldus vrijwilligerscoördinator Hans de Rooij (65, diabetes type 2) in ledenmagazine Diabc in 2014. Inmiddels staat hij op het punt om met pensioen te gaan. Hoe kijkt hij terug op 17 jaar Diabetesvereniging Nederland?
“Mijn vader had diabetes LADA”, vertelt Hans. “Dus ik was in mijn jeugd al bekend met diabetes. Hij gebruikte grote, glazen spuiten weet ik nog. En overal lagen suikerklontjes, die gingen in een zakje mee op vakantie. Ik ben ermee opgegroeid.
Op mijn 36e bleek uit bloedonderzoek dat ik ‘verdachte’ waarden had. Een paar jaar later, op mijn 40e, had ik veel stress. Ik had mijn baan opgezegd om als zzp’er ICT werk te doen. Ik was heel moe, viel af, had dorst. Toen wist ik het wel. Diabetes type 2 was de diagnose, het was toen 2000.”
Toen de kinderen groot genoeg waren en hij meer tijd kreeg, wilde Hans zich inzetten voor andere mensen met diabetes. In 2008 begon hij als vrijwilliger bij Diabetesvereniging Nederland: regiosecretaris in de regio Gelre. Twee jaar later zocht de vereniging een tijdelijke projectleider. En drie jaar later kwam de vacature voor vrijwilligerscoördinator vrij.
Hans: “Dit werk doe ik nu 12 jaar. Een hele mooie baan. Heel afwisselend. Vaak ging ik ’s avonds naar bijeenkomsten met de trein, en kwam ik pas in de nacht thuis. Mijn vrouw klaagde soms dat ik er teveel uren instak. En in het weekend ook druk was met van alles. Dat heeft met bevlogenheid te maken. Zoals ik in 2014 in Diabc zei: “Je steentje willen bijdragen aan het levensgeluk van een ander. En: Het leven draait niet alleen om ik, ik, ik.”
“Het contact met vrijwilligers heb ik altijd heel inspirerend gevonden. Vrijwilligers zijn heel betrokken, willen alles geven. Warme persoonlijkheden, positief ingestelde mensen met een mooi wereldbeeld en goede ideeën. Het is voor mij enorm verrijkend geweest. Als iedereen zo was, zag de wereld er veel mooier uit. Dit maakt Diabetesvereniging Nederland zo’n warme vereniging.”
“Alles wat ik nu weet over mijn diabetes, heb ik hier geleerd. Ook van de vrijwilligers. Een voorbeeld is de rol van hormonen, zoals stresshormonen, op de werking van je insuline en je HbA1c. Ik heb geleerd dat ik gevoelig ben voor stresshormonen. De werkdruk was hoog, een tijd lang deed ik het werk alleen. Mijn HbA1c ging steeds meer omhoog. Insuline spuiten was dan ook onvermijdelijk.”
Voor we dit plan hadden zag ik mijn pensioen als een gat zwart. Nu kan ik niet wachten!
“Op de achtergrond zijn er altijd angsten voor complicaties aanwezig. De eerste zijn er al, aan mijn ogen. Om mij heen zijn veel mensen jong overleden, pas in de 70. Dat motiveert: stel niet uit wat je wil doen maar doe het nu.
Ik vind mijn werk heel leuk en had zo jaren door kunnen gaan. Maar ik kies er toch voor per oktober te stoppen. Samen met mijn vrouw en onze kat Tycho ga ik een paar jaar door Europa zwerven met onze tourcaravan. Voor we dit plan hadden zag ik mijn pensioen als een gat zwart. Nu kan ik niet wachten!”
Help je anderen graag om voluit te leven met diabetes? Vind je het leuk om activiteiten te organiseren? Meld je dan aan als vrijwilliger!
Voluit leven met diabetes. Dat is waar Diabetesvereniging Nederland voor staat. Samen zetten we ons in voor goede zorg en een beter leven voor alle mensen met diabetes.